FIFA World Cup 2010

Ha meppers en vrienden,

Vanuit Rustenburg in Zuid-Afrika, waar we vandaag zo’n 200 Afrikaanse jobpers mochten trainen en briefen, praat ik jullie even bij. Het land is prachtig, de wijnen bijzonder, de natuur meer dan adembenemend, maar de mensen? Die zijn echt geweldig!

Ze hebben van nature een lach op hun gezicht, spreken geweldig Engels en kennen het woord “neen” gewoon niet. Wat je ze ook vraagt, het antwoord is altijd ja! Als je vraagt of ze zwarte sokken aan hebben, zeggen ze JA. Vervolgens check je het en dragen ze witte sokken met een mooi roze randje… en beginnen ze te lachen. Systemathische leugenaars? Nee. Cultuur, puur cultuur. Ik heb ze uiteindelijk maar gewoon een soort onderlinge ‘grooming check’ laten doen. Als je vraagt ‘Heb je eigenlijk wel een t-shirt zonder grote NIKE opdruk?’, zeggen ze wederom JA. En als ik vraag waarom ze deze dan niet onder hun overhemd dragen, is het antwoord steevast ‘zit in de was’. Als de schoenen niet lijken op onze mooie Bommeltjes maar eerder een soort instappers met plastic zolen zijn, zeggen ze allemaal: ‘I will buy them tomorrow’, alsof het ingestudeerd is.

De mooiste momenten zijn wanneer je hun naam uit wil spreken. “Mumbasgotola Kgoskika” betekent normaal iets als ‘prinses’, maar door mijn uitspraak lijkt het meer op ‘varken’… ze liggen dubbel van het lachen! Kortom het zijn mooie mensen, en enorm dankbaar. Zo staan ze uren in de rij voor hun accreditatie, daarna een uurtje in de rij voor een security check, dan naar de andere kant van het stadion voor onze incheck (net de kassa bij de Appie Heijn; ze laten hun accreditatiekaart zien met een barcode er op en we scannen ze binnen 3 seconden in. Vandaag in nog geen 20 minuten ruim 180 man ingeklokt). Uiteindelijk krijgen ze een paar rondleidingen door het stadion en door alle tenten ervoor. Dit alles onbetaald, als onderdeel van de training en briefing, en zonder zeuren. Sommigen vertelden dat ze al om 04.00 moesten opstaan in hun township (7 graden, voor hun echt ijskoud) en via bussen, pickups, trams, fietsen etc. naar het kantoor van de labour broker moesten. Vervolgens staan ze vijf uur in de rij en zijn ze toch nog in staat om, met een brede lach, een half uur lange briefing aan te horen. Top dus! Deze jobpers willen echt werken en erbij horen.

Het hele land is trouwens meer dan sympathiek. Overal zie je vuvuzela’s, vlaggen en lachende mensen. Mooie mensen dus, die Afrikanen!

Jullie horen van me…

Gr, Charly

X
Videos