Infobesitas en ‘de Tussentijd’

Verandering is een gegeven. Met die continue beweging omgaan is de kunst. Het vinden van dit nieuwe evenwicht tussen werk, prive, bezieling & zakelijkheid, gevoel & emotie doen we in een periode die volgens oude en nieuwe stromingen in de wereld “de tussentijd” heet… en wij zitten er middenin!

De balans die er gaat komen heeft na vertragen en verstillen tot gevolg dat we verstaan en steeds bewuster gaan bewegen. Ikzelf zit volop in de vertraging (toch vinden mensen dat ik nog steeds veel te druk ben, al doe ik niet meer zo druk) en ben weer goed bezig met Charly40 lopen (vorige week nog een prachtig traject gelopen met 17 friends, voornamelijk uit Deurne) en met de voorbereiding op de komende 5 energieke weken in Zuid-Afrika. Hier gaan we niet alleen hard werken in de stadions van het WK, we gaan ook een aantal mooie mensen ontmoeten. Van Hotello’s tot congresdirecteur, tot de president van KLM SA. Zolang Nederland blijft winnen (waar ik natuurlijk van uit ga), beleven we ook nog een paar oranjecamping feestjes. Netwerken met ‘mede landers’ is altijd fun!

Deze “tussentijd” is prachtig tot leven gebracht in een mooi landhuis in Maarn, waar we afgelopen week weer een sessie hadden met de Human Talent Club, een club waar een 25 tal trainingsbedrijven lid van zijn. Dit mooie trainingscentrum heet dus ‘de Tussentijd’ en is werkelijk een inspirerende en unieke lokatie die aanzet tot verdieping.

Tijdens deze meeting begon iemand te praten over een nieuwe ziekte onder jongeren; infobesitas. De term infobesitas is natuurlijk afgeleid van obesitas, oftewel zwaarlijvigheid. Via internet, mobiele telefoons, ipods, tv, radio en hier en daar wat print wordt er een giga-info-tsunami op ons afgevuurd, met als resultaat deze nieuwe ziekte. Omdat we alles kunnen vinden, hoeven we niets meer uit ons hoofd te leren en kunnen we dus meer tijd besteden aan het consumeren van ‘nutteloze’ informatie. Velen van ons zoeken deze info overload heel actief op, bijvoorbeeld op diverse social networks, tijdens het sturen van “morse” sms-jes en bij het volgen van je favoriete Tweet (of Twitter mania(k)) of welke van de 5500 opties dan ook op je smartphone. 

Het verhaal van een mep student die langzaam moest constateren dat hij een info junkie aan het worden was, omdat hij iedere minuut van de dag van alles wilde weten. Of er nog nieuws was, of iemand iets interresants zou hebben gepost en of er nog mails of nieuwe friends waren binnengekomen. Was het oprechte interesse? Nee, het was de angst om dingen mis te lopen. Maar bovenal is het een verslaving, en je werk of je prive leven lijdt er dus echt wel onder!

Linda stone (US) bedacht al in 1998 een officiele term hiervoor; continuous partial attention. Het fenomeen waarbij je continue je aandacht verdeelt tussen verschillende zaken (niet te verwarren met multi tasking). Steeds een LIVE knooppunt willen zijn in je netwerk, steeds in connectie staan met anderen, erkend worden, ertoe doen. Allemaal dingen die in onze genen zitten, en veel met onze basisangsten te maken hebben; er niet toe doen of niet geliefd worden. 

Wat kun je eraan doen? Zoals bij alle verslavingen, van roken tot gokken:  of 300% overdrijven en er zo ziek van worden dat je t echt niet meer trekt en van ene op andere moment stopt, of beseffen dat we in een tussentijd zitten. Zoek dus zaken om te vertragen, lees een goed boek, neem rust wanneer het je uitkomt en focus, focus, focus. Wat je doet, doe dat goed en stoor je vooral niet aan de rest. Negeer je tekortkomingen en doe dat wat je gewoon graag doet! Dat geeft energie en levenskracht. 

Vanuit Johannesburg,

Charly

Ps. Linda stone is overigens alweer bezig met het bestuderen van een nieuw fenomeen: email apnea! Veel mensen houden hun adem in zodra ze hun mail checken en beantwoorden en verstoren zo hun ademhalingsritme…….

X
Videos